Opis marszu

Z przodu marszu daje się przeważnie osoby z banerami.

Na samym przedzie idzie kilka osób z wielkim banerem z hasłem głównym marszu, a za nimi wszystkie chętne osoby ze swoimi banerami większymi czy mniejszymi.

Dość często w Krakowie zaraz za banerami jest samba.

Samba to aktywistyczny zespół muzyczny oparty na Rythms of Resistance. Grupy samby (RoR) grają na marszach i wydarzeniach te same rytmy na całym świecie i używają tych samych gestów do dyrygowania. Ułatwia to prowadzenie i dołączenie do wspólnego grania każdej osobie, która zna gesty, melodie i ma instrument.

Samba idzie z przodu marszu jeśli nie ma banerów i wyznacza kierunek marszu pozostałym uczestnikom.

Zwykle samba potrzebuje dużo miejsca przed sobą aby widzieć gdzie idzie i mieć przestrzeń na swoje ogromne bębny i instrumenty.

Osoba dyrygująca – sambę najczęściej idzie tyłem, stojąc przodem do samby w odległości ok 4 metrów. Musi iść tyłem do czoła marszu aby być w stanie patrzeć ciągle na sambę, dyrygować i nadawać tempo.

Nasza propozycja.

Osoba pomocnicza – zaleca się aby obok osoby dyrygującej szła osoba pomocnicza, niegrająca na instrumentach. Podczas gdy osoba dyrygująca idzie tyłem do czoła marszu to osoba pomagająca idzie przodem do czoła marszu.
Osoba pomagająca trzyma dłoń na ramieniu osoby dyrygującej i za pomocą tej ręki może „popychać” osobę dyrygującą w prawo, w lewo, przyspieszać albo zatrzymywać, aby ta nie wpadła w szyny, dziury, w krawężnik, w innych ludzi itp.
Osoba prowadząca powinna też odsuwać ludzi, którzy przez przypadek wejdą na drogę sambie.

Koniec propozycji.

Środkową część marszu zajmują ogólnie rozumiani piesi. Dzieli się ich sektory, które odpowiadają poszczególnym grupom lub tematom np: sektor Palestyński, sektor antyaborcyjny, sektor Nowa Lewica, sektor Bez Granic itp. itd.

Zwykle każdy sektor ma swój długi baner oddzielający go od sektora przed nim. Przed tym banerem zalecane jest puste miejsce aby móc ten baner czytać. Czyli jeśli najpierw idzie sektor Lewica a za nimi sektor Palestyński, to sektor Lewica ma swój długi baner i przed nim trochę miejsca, za sektorem Lewica jest puste miejsce bez pieszych ok 5 metrów i za nim idą osoby z sektoru Palestyńskiego ze swoim banerem.

Początek lub koniec danego sektora może zostać przeznaczony na tzw. platformy – są to auta z przyczepioną platformą, na której stoją głośniki grające muzykę, wiszą banery i niekiedy ludzie przemawiają do tłumu.

Wewnątrz każdego sektora są osoby z magnetofonami (krzykaczkami), mikrofonami czy osoby o mocnym głosie.

Nasza propozycja.

Za pieszymi nieraz wydziela się strefę dla osób z rowerami, z wózkami dziecięcymi i wszystkim co ma koła. Osoby nie powinny jeździć na rowerze, tylko go prowadzić obok.

Stworzenie osobnej sekcji dla rowerów i wózków może pomóc z bezpieczeństwem, bo łatwo pieszym zrobić krzywdę takim rowerem czy wózkiem, szczególnie jeśli sekcja pieszych często jest dość ciasna.

Koniec propozycji.

Nasza propozycja.

Na końcu zalecana jest strefa ciszy, jak najdalej od głośników, magnetofonów i samby.

Strefa ta jest dla osób, które łatwo przeciążają się dźwiękami, boją się nagłych rzeczy (jak krzyki), lub po prostu chciałyby iść w ciszy i spokoju, ale dalej uczestniczyć.

Nieraz dostarcza się osobom w strefie ciszy jednorazowe zatyczki do uszu lub słuchawki wytłumiające.

Warto pamiętać, że jeśli samba jest z przodu marszu i wystąpi konieczność zawrócenia marszu o 180 stopni (np aby wyjść z zaułka, z placu przemówień, lub powstanie przeszkoda stworzona przez policję albo przeciwników marszu) to samba może być zaraz obok strefy ciszy. Trzeba pilnować aby tak się nie stało bo strefa ciszy jest od tego aby było w niej cicho.

Koniec propozycji.

Służba porządkowa (nieraz zwana porządkowymi) zwykle idzie po bokach marszu wdłuż całej jego długości. Pilnują porządku marszu min.:

• aby uczestnicy nie wchodzili na chodniki i szli ulicą
• aby nieprzyjazne osoby nie weszły między osoby uczestniczące
• aby ochronić osoby uczestniczące przed atakiem
• aby kierować marsz w odpowiednie miejsce i odpowienią trasą
• aby zareagować na nagłe sytuacje wśród osób uczestniczących np. zdrowotne, atak paniki, zwichnięcie, omdlenie, kłótnie

Osoby te noszą kamizelki odblaskowe o konkretnym kolorze, aby być widoczne w tłumie. Komunikują się za pomocą walkie-talkie, dzwonienia do siebie lub pisania na chacie służby porządkowej danego wydarzenia.

Nasza propozycja.

Służba porządkowa powinna znać podstawowe zwroty w PJM (Polskim Języku Migowym) aby się komunikować z g/Głuchymi. g/Głusi przeważnie nie lubią pisać i często nie rozumieją polskiego mówionego ani pisanego, ale zawsze można o to spytać. Jak odmówią to trzeba próbować porozumieć się gestykulacją. Podstawowe zwroty i słowa do zapamiętania w PJM są w sekcji o PJM i g/Głuchych.

Służba porządkowa najlepiej pomoże osobie z niepełnosprawnością po prostu pytając czy taka osoba potrzebuje pomocy i jeśli tak to jakiej. Nikt z nas nie wie jak można pomóc innym, a szczególnie tym o odmiennych potrzebach.

Jedyny moment w którym można naruszyć przestrzeń osobistą osoby z niepełnosprawnością i np złapać ją za rękę, przeprowadzić, popchnąć wózek itp. jest w przypadku zagrożenia zdrowia ze strony osób trzecich (np atakujących marsz). Tylko wtedy jest to uzasadnione. W innych przypadkach tego nie robimy, bo po prostu się nie znamy kompletie na potrzebach innych osób.

Koniec propozycji.